( مسأله 254 ) : در وضوء شستن صورت ودستها مرتبه أول واجب ، ومرتبه دوم مستحب ، ومرتبه سوم ، وبيشتر از آن حرام مىباشد ، وشستن مرتبه أول وقتي تمام مىشود كه به قصد وضو آن مقدار آب به صورت يا دست بريزد كه آب تمام آن را فرا بگيرد وديگر جائى براي احتياط باقي نماند ، پس اگر به قصد شستن مرتبه أول مثلا ده مرتبه آب به صورت بريزد تا اين كه آب همه آن را فرا بگيرد اشكال ندارد ، وتا وقتي كه قصد وضو وشستن صورت مثلا نكند شستن أول محقق نمىشود ، پس مىتواند چند مرتبه همه صورت را بشويد ودر آخرين مرتبه قصد شستن وضوئى نمايد ، ولى اعتبار قصد در شستن دوم خالى از اشكال نيست واحتياط لازم آنست كه بيش از يك مرتبه بعد از مرتبه أول صورت ويا دستها را نشويد اگر چه به قصد وضو هم نباشد . ( مسأله 255 ) : بعد از شستن هر دو دست بايد جلوى سرا با ترى آب وضو كه در دست مانده ، مسح كند ، واحتياط مستحب آنست كه با كف دست راست مسح نمايد . ومسح را از بالاتر به پائين انجام دهد . ( مسأله 256 ) : يك قسمت از چهار قسمت سر ، كه مقابل پيشانيست جاى مسح مىباشد ، وهر جاى اين قسمت را به هر اندازه مسح كند كافيست ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه از در ازا به اندازه درازى يك انگشت واز پهنا به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد . ( مسأله 257 ) : لازم نيست مسح سر بر پوست آن باشد بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است ، ولى كسى كه موى جلوى سر أو باندازه‌اى بلند است كه اگر مثلا شانه كند به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد ، واگر موهائى را كه به صورت مىريزد يا بجاى ديگر سر مىرسد جلوى سر جمع كند وبر آنها مسح نمايد ، يا بر موى جاهاى ديگر سر ، كه جلوى آن آمده مسح